เรื่อง: ธนิสร์ วีระอำนาจตระกูล September 3, 2020 One Piece : การ์ตูนที่สมัยก่อนที่หายแล้วก็ช่วงที่โจรสลัดจะกำหนดประวัติศาสตร์! Highlights ไม่ต้องสงสัยเลยว่า One Piece เป็นการ์ตูนที่ประวัติศาสตร์ที่บรรลุเป้าหมายแบบที่ไม่มีการ์ตูนเรื่องไหนยโสโอหังเทียบเคียงด้วยยอดจำหน่ายนับ 500 ล้านเล่มและก็ฐานแฟนแน่นแฟ้นทั่วทั้งโลก ‘ประวัติศาสตร์’ ยังเป็นแกนใจความหลักของ วันพีซ ด้วยเหตุว่าในเรื่องเอ๋ยถึงเผ่ามังกรฟ้าที่กุมอำนาจสูงสุดในโลกและก็อุตสาหะทำให้พลเมืองมั่นใจว่าเผ่าของตัวเองเป็นพระผู้เป็นเจ้าผู้ผลิตโลกแล้วก็ปวงชน เผ่ามังกรฟ้าก็เลยไล่ทำลายหลักฐานช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งร้อยปีกลายพวกเขาจะเรืองอำนาจ โดยมีกลุ่มโจรสลัดของ ‘ลูฟี่’ บากบั่นปล่อยสมัยก่อนที่หาย คล้ายกับในโลกข้อเท็จจริงที่ราษฎรตัวเล็กๆบากบั่นปล่อยประวัติศาสตร์จากการควบคุมของเมือง และก็คืนอำนาจการรับทราบให้สามัญชนโดยแท้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่า One Piece เป็นการ์ตูนที่ประวัติศาสตร์ ตราบจนวันนี้ วันพีซ มียอดจำหน่ายหนังสือรวมกันนับ 500 ล้านเล่ม สร้างความนิยมชมชอบมาได้อย่างสม่ำเสมอกระทั่งมีคนรักๆติดตามทั่วทั้งโลก แล้วก็ไปถึงเป้าหมายระดับที่เกือบจะไม่มีการ์ตูนเรื่องไหนยโสโอหังเปรียบเทียบ ขณะที่ผมได้โอกาสท่องเที่ยวสวนสนุก Tokyo One Piece Tower ที่ประเทศญี่ปุ่น (เดี๋ยวนี้ปิดตัวไปแล้วเนื่องจากพิษเศรษฐกิจวัววิด) ยังได้พบชายชาวเม็กซิโกผู้บินผ่านน้ำผ่านสมุทรเพื่อมาเยี่ยมสวนสนุกที่นี้พร้อมรอยสักรูปผู้แสดง ‘นิโค โรบิน’ เต็มแขน … โน่นเป็นครั้งแรกที่ผมตระหนักถึงความโหฬารคับฟ้าดินของการ์ตูนประเด็นนี้ ไม่ใช่แค่นั้นแต่ว่าความเป็น ‘ประวัติศาสตร์’ ยังปรากฏอยู่ในแก่นแกนของรายละเอียดวันพีซ ตลอดแทบร้อยเล่มคนเขียนได้พาผู้อ่านย้อนอดีตตั้งแต่เรื่องเมื่อ 5,000 ปีที่ผ่านมาไปจนกระทั่งภูมิหลังสุดดราม่าของทุกนักแสดงหลัก หนึ่งในนั้นเป็นชายหนุ่มผู้แสดงนำชายของเรื่องนาม ‘ลูฟี่’ ผู้ออกเสี่ยงภัยเพื่อเป็นเจ้าที่โจรสลัดแล้วก็ตามล่าหา ‘วันพีซ’ หรือโภคทรัพย์ที่เจ้าที่โจรสลัดคนก่อน ‘โกล ดี.โรเจอร์’ ซุกซ่อนเอาไว้ เจ้าที่โจรสลัดผู้นี้เข้ามอบตัวกับรัฐบาลโลกแล้วก็เอ่ยประโยคท้ายที่สุดก่อนถูกประหารว่า “โภคทรัพย์ของเรารึ? ถ้าเกิดอยากได้เราจะชูให้ ก็ทดลองหาดูซี่ เราได้เอาทุกๆอย่างไว้ในที่ที่นั้นแล้ว” โน่นเปลี่ยนเป็นถ้อยคำที่ประวัติศาสตร์ที่ผลักให้คนรุ่นถัดมาเยอะๆโจนสู่ทะเล ก่อกำเนิดเป็นช่วงอันรุ่งโรจน์ที่สุดของโจรสลัด mangaplus.shueisha.co.jp/titles/100079 คาแร็กเตอร์ของลูฟี่มีลักษณะคล้ายดารานำชายการ์ตูนประเทศญี่ปุ่นสมัย 90s จำนวนไม่ใช่น้อยเป็นทึ่ม รับประทานเก่ง แรงมาก และก็มีความ “เพื่อเพื่อนพ้องข้าทำเป็นทุกๆสิ่งทุกๆอย่าง” อันเป็นเสน่ห์ล่อใจให้เขาเบาๆสั่งสมพวกมาเป็นลูกเรือ ก่อนสร้างชื่อบารมีด้วยการบุกไปเอาชนะคนร้ายที่มีอำนาจในเกาะต่างๆและก็คืนความสบายให้ประชากรในเกาะ ส่วนมากเกาะพวกนั้นมักเป็นอาณาจักรที่ดูแลด้วยระบอบกษัตริย์ มีข้อบังคับ เผ่าพันธุ์ ทำเลที่ตั้ง วัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ รวมทั้งอุตสาหกรรมกิจการค้าเป็นของตนเอง (แม้กระนั้นทุกเกาะใช้สกุลเงินเดียวกัน) มองผิวเผินรายละเอียด วันพีซ บางทีอาจมองไม่ได้มีความแตกต่างจากการ์ตูนเสี่ยงอันตรายเรื่องอื่นนักแม้กระนั้นนักเขียนเบาๆเปิดเผยความเชื่อมโยงทางอำนาจอันสลับซับซ้อนว่าตามที่เป็นจริงกษัตริย์ของแต่ละเกาะที่ลูฟี่ไปเหยียบ รวมทั้งเกาะอื่นๆรวม 170 เกาะกลายเป็นเพียงแค่ประเทศสมาชิกที่ขึ้นตรงต่อ ‘รัฐบาลโลก’ ซึ่งควบคุมโดย ‘เผ่ามังกรฟ้า’ เผ่ามังกรฟ้าก็เลยเป็นเผ่าที่อยู่เหนือกษัตริย์องค์ใดๆก็ตามทั้งมวล มีคนที่กุมอำนาจสูงสุดอันเดียวเป็น ‘ท่านอิม’ สามารถเรียกเก็บส่วยหรือ ‘เงินสรวงสวรรค์’ จากราษฎรทุกเกาะ รอควบคุมกองทัพของรัฐบาลโลกให้คุ้มครองประเทศสมาชิกจากโจรสลัดหยาบช้าๆแต่ว่าก็มีอำนาจออกคำสั่งให้จับผู้ใดก็ได้มาเป็นข้ารับใช้ สั่งฆ่าคนใดได้อีกทั้งในที่ลับที่โล่งแจ้ง ไปจนกระทั่งระดมกองทัพเข้าทำลายทั้งยังอาณาจักร จนถึงล้างผลาญประวัติศาสตร์ จากในเวลาที่ 908 George Orwell เขียนเอาไว้ในนิยายเรื่อง 1984 ว่า “คนที่ควบคุมปัจจุบันนี้ย่อมสั่งการสมัยก่อนได้ คนที่ควบคุมอดีตกาลได้ย่อมสั่งการอนาคตได้” ประโยคนี้ช่วยทำให้พวกเรารู้เรื่องว่าคนที่กุมอำนาจเมืองในประเทศเผด็จการมักบากบั่นควบคุมสมัยก่อนด้วยการกำหนดว่าพลเมืองควรจะจำเรื่องใดในประวัติศาสตร์ และก็สร้าง ‘ศัตรูของชาติ’ ขึ้นมาเพื่อชมเชยคนที่กำจัดศัตรูว่าเป็นวีรบุรุษของเมือง สร้างความยุติธรรมให้กับเมืองในขณะนี้ (ผู้คนจำนวนไม่ใช้น้อยบางทีอาจคุ้นๆกับพลอตที่ว่าประเทศของพวกเราเต็มไปด้วยนักการเมืองโกงกิน เป็นภัยต่อชาติ ทหารก็เลยจำเป็นที่จะต้องกู้วิกฤตด้วยการปฏิวัติกำจัดนักการเมือง) ทั้งพากเพียรกลบฝังสมัยก่อนที่ไม่สอดคล้องกับพลอตเรื่องของวีรบุรุษผู้นั้น ดังเช่นว่า เรื่องราวที่เมืองควบคุม จับกุมตัว ฆ่าหมู่พสกนิกร เพื่อสังคมลืมๆมันไป แม้กระทั่งพวกเราจะไม่ชอบวิชาสังคมและไม่พึงพอใจเรื่องราวในประวัติศาสตร์มากแค่ไหน แม้กระนั้น ‘อดีตกาล’ แบบที่เมืองพรีเซนต์ก็สามารถแทรกซึมสู่ความจำผ่านการรับทราบบ่อยๆทั้งยังจากภายในห้องเรียน สื่อต่างๆหรือคนที่อยู่รอบข้าง ความรู้ความเข้าใจที่มีต่ออดีตนี่เองที่จะเปลี่ยนมาเป็นตัวระบุความนึกคิดรวมทั้งจุดยืนด้านการเมืองของพวกเราโดยไม่ทันรู้สึกตัว รวมทั้งเมื่อเมืองสามารถควบคุมประวัติศาสตร์ให้คนส่วนมากเชื่อในพลอตเรื่องเดียวกันได้ ย่อมทำให้สามัญชนรู้เรื่องนิยามของ ‘ชาติ’ และก็ ‘ศัตรูของชาติ’ ได้ตรงกับที่เมืองอยากแล้วก็ทำให้ผู้กุมอำนาจดูแลถัดไปได้ง่ายดายมากยิ่งขึ้น สิ่งพวกนี้เกิดขึ้นในโลกของวันพีซ อย่างชัดเจน ในเกาะ ‘วาโนะปะทุนิ’ โชกุนคนตอนนี้เข้ามาควบคุมอดีตกาลผ่านการสอนประวัติศาสตร์ในสถานที่เรียน สร้างพลอตเรื่องให้โชกุนคนก่อนเป็นศัตรูของชาติอันอำมหิต พร้อมด้วยจำกัดความอิสระของราษฎร ผู้ใดก็ตามที่วิภาควิจารณ์โชกุนนับว่าเป็นกบฏที่ข้าราชการมีสิทธิฆ่าในทันที เขายังจับพสกนิกรที่เป็นศัตรูเยอะมากๆเข้าตารางเพื่อดูแลเกาะอย่างเบ็ดเสร็จแล้วก็แย่งชิงทรัพยากรบนเกาะหลายชิ้นมาเป็นของตนเองแล้วก็พรรคพวก ไม่เพียงแค่ในระดับเกาะ แต่ว่าเผ่ามังกรฟ้าที่มีอำนาจสูงสุดก็พากเพียรควบคุมประวัติศาสตร์โลกเช่นเดียวกัน ตามที่พลเมืองหลายชิ้นภายใต้รัฐบาลโลกจำเป็นต้อง ‘เชื่อ’ ด้วยความกลัวว่าเผ่ามังกรฟ้าเป็นชนเผ่าผู้ผลิตโลกใบนี้ตั้งแต่ 800 ปีกลายก็เลยมีสถานะเป็นเสมือน ‘พระผู้เป็นเจ้า’ ที่ทุกคนจะต้องเห็นด้วยอย่างไม่มีเงื่อนไข เพราะว่าพระผู้เป็นเจ้าไม่เพียงแต่สร้างแผ่นดินและก็แผ่นน้ำ แม้กระนั้นสร้างชีวิตพลเมืองทุกคนขึ้นมา ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งร้อยปีกลายที่เผ่ามังกรฟ้าจะเรืองอำนาจถูกทำให้เป็น ‘ประวัติศาสตร์ร้อยปีที่หาย’ เนื่องจากว่ารัฐบาลโลกมานะทำลายหลักฐาน ถ้ามีนักประวัติศาสตร์ผู้ใดหาญกล้ารื้อฟื้นก็จะโดนกองทัพหมายหัวรวมทั้งฆ่าทิ้ง กระนั้นก็ยังมีคนบากบั่นบันทึกอดีตกาลตอนนั้นเอาไว้โดยสลักภาษาโบราณไว้บนแผ่นจารึกขนาดใหญ่ที่ทำลายมิได้ กองทัพก็เลยตามไปฆ่ากรุ๊ปนักโบราณคดีบนเกาะแห่งหนึ่งที่อ่านภาษาโบราณนี้ออก รวมทั้งฆ่าสามัญชนที่อาศัยอยู่บนเกาะทุกคนเพื่อไม่ให้เหลือถึงแม้ว่าจะหลักฐานที่เป็นความทรงจำเรื่อง ‘การทำลายหลักฐาน’ พวกเราอาจมองเหตุนี้เป็นความโหดร้ายทารุณของเผด็จการหรือเป็นการอุตสาหะรักษาความสงบสุขไม่ให้กำเนิดความระหองระแหงก็ได้ ขึ้นกับว่าพวกเราจำสมัยก่อนในแบบไหน จากการฆ่ากลุ่มครั้งนั้นมีเด็กหญิงชื่อ ‘นิโค โรบิน’ เอาชีวิตรอดมาได้ นับว่าเป็นคนในที่สุดบนโลกที่มีความสามารถที่จะอ่านภาษาโบราณในหลักหินผาออก ถัดมาคุณตกลงใจร่วมเป็นลูกเรือโจรสลัดของลูฟี่ เว้นแต่จุดหมายของลูฟี่จะเป็นการค้นหาวันพีซเพื่อเป็นเจ้าที่โจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ ลูกเรือผู้อื่นต่างก็มีเป้าหมายที่จำต้องปราบ ดังเช่นว่าที่นิโค โรบิน อยากได้อ่านแผ่นจารึกเรื่องประวัติศาสตร์ร้อยปีที่หาย ดูในด้านนี้ โจรสลัดก็เลยเป็นฝูงชนที่รัฐบาลโลกควบคุมความนึกคิดได้ยากยิ่ง เนื่องจากว่าถึงแม้เมืองจะมานะควบคุมโจรสลัดกรุ๊ปหนึ่งให้อยู่ใต้อำนาจ แม้กระนั้นพวกกลุ่มโจรสลัดแบบใหม่จำนวนไม่ใช่น้อยก็ไม่สนใจข้อบังคับหรืออำนาจเมืองอันไม่ยุติธรรมและก็รังแกผู้คน มากยิ่งกว่านั้น การตั้งค่าหัวโจรสลัดที่กองทัพสร้างขึ้นมาเพื่อหาทางกำจัดศัตรูยังถูกไอ้เหล่านี้ใช้จำนวนเงินค่าหัวเป็นมาตรวัด ‘ความเก่งกล้า’ ไปเสียอีก ครั้นเมื่อเมืองพากเพียรจับกักขังโจรสลัดไปเยอะแค่ไหน ก็มีเรือนจำที่ถูกแหกไปได้ จนกระทั่งเมืองมานะจับโจรสลัดคนสำคัญมาประหาร ก็มีสหายขโมยยกพวกมาผนึกกำลังต้านจนถึงกำเนิดเป็นมหาการศึกที่ใหญ่ที่สุดในเรื่อง ทางสู่การเป็นเจ้าที่โจรสลัดของลูฟี่ก็เลยคล้ายกับเป็นการต่อสู้ในฐานะประชากรตัวเล็กๆที่เบาๆปรับปรุงความสามารถ สะสมเพื่อนฝูงร่วมกลุ่ม สั่งสมบารมีรวมทั้งอำนาจเพื่อจะไปท้าประวัติศาสตร์ที่ผู้กุมอำนาจสูงสุดควบคุมอยู่ เพื่อปล่อยสมัยก่อนที่หายสู่การรับทราบของคนเรา เปิดเปลือยทุกรอยแผลที่เมืองเคยปฏิบัติต่อเหยื่อ เปิดกว้างต่อการตีความหมายหลักฐาน เพื่อที่เมืองจะเห็นด้วยความบกพร่องในสมัยก่อน เอามาเป็นบทเรียนให้ศึกษาด้วยกัน ประวัติศาสตร์แบบนี้ไม่ใช่หรือ ที่จะได้โอกาสพาสังคมไปสู่อนาคตอันสุขสงบได้จริงแท้ เพราะเหตุว่าอย่าลืม ในช่วงที่โจรสลัดแบบนี้ คุณไม่มีวันควบคุมอดีตกาลได้เบ็ดเสร็จเด็ดขาดอีกต่อไปแล้ว Tags: การบ้านการเมือง , การ์ตูน , ประวัติศาสตร์ , อ่านทะลุช่อง , One Piece , วันพีซ , เผ่ามังกรฟ้า , เมือง , นิโคโรบิน , ลูฟี่ , โจรสลัด Author ธนิสร์ วีระศักดาสกุล นักวาดการ์ตูน